Kijk eens mam, zonder handjes!


#1

Dat zei een hele jonge Pluis tegen z’n moeder, toen hij op z’n eerste Pietje Bell fiets reed en met losse handen kon fietsen. Vele keren daarna ben ik in struiken gereden, tegen autobumpers aan en rakelings lang voetgangers heen gereden. Maar zonder handjes, was uiteindelijk geen enkel probleem. Vele jaren daarna heb ik Europa " ontdekt " op oude motorfietsen. Toen was je als motorrijder uniek en als niemand keek: met losse handjes een stukje rechtuit. Ik was net als m’n eerste grote fiets, een echte Pietje Bell gebleven.

Op deze koude Woensdagochtend wandel ik met mijn drie honden naar het dorp. Ik moet naar de Bank om e.e.a. te regelen. Eenmaal aangekomen, wat met mijn drie honden geen vanzelfsprekendheid is, stap ik de Bank binnen. Uit de hoek springt een heer mij nagenoeg is de armen en zegt met één hap lucht: dat er geen Honden zijn toegestaan. En op z’n Pluis zeg ik: waar is de honden mag-niet sticker, dan? Enfin, zijn excellentie gaf voor het nu, toestemming om ons ding te doen. Joop, de Beagle was wel gekwetst want die beschouwd zichzelf niet als Hond (!) dus die piste spontaan, en in het geniep, tegen de plastic plant aan. Tja, that’s my Joop.

Het viel me nu pas op! Het was geen Bank meer zoals ik me de Bank voorstelde. 4 Paar mantelpakken en spring in het veld, de heer Supervisor ( althans, ik denk dat hij zo heet. Dat stond namelijk op z’n naambordje) blijven me (in)direct aankijken. Ah, nummer 14 dat ben ik. Hallo, ik kom m’n nieuwe pas ophalen? Vroeger was het hier druk met uw collega’s, waar zijn die dan allemaal gebleven vraag ik aan de bril die naar het tussen ons in, scherm staart.

We zijn een adviesbalie, omdat er steeds meer via Internet gaat. Uw pas, hier even tekenen. Op een - ik haal het net - afstand, staat de Supervisor met zijn handen op de rug, ons aan te kijken. En Joop naar hem! Ik krijg het benauwd want Joop wil knokken. Beagels hé!

Internet. De bril heeft gelijk. De Banken reorganiseren omdat het volk (retailers noemen zie die in de Bankenwereld) of die het willen of niet, achter het scherm moeten. Ook m’n vader van 86, dus dat zal nog wel een hele kluif worden schat ik zo in.

Minder handjes en meer digitale snelwegen. Supersnel en eenvoudig is er beloofd, zeker! En ook lastiger om de betalingen die 24 uur per dag on the road zijn te traceren maar dat gaan we het volk maar niet vertellen. Dat snappen ze toch niet.

Goed man. Allemaal voor mij. Is een kwestie van vertrouwen. Hartstikke goed. Ik hoef niets te controleren, ik kan niets controleren en waarom zou ik ook controleren, nietwaar?

De enige handjes zijn die van mij, dus als het een keer fout gaat, dan…hadden de Bankiers beter naar m’n moeder moeten luisteren, en is het mijn schuld. Of van die moeilijke woorden die ik dan te lezen krijg, op m’n schermpje.

Ik hoor het al op de achtergrond, het NS syndroom: Ding, dong dames en heren: Vandaag rijden er geen treinen meer naar Utrecht vanwege een technisch storing, succes. En nu?

de Pluis


#2