Novus cohabitare


#1

Vandaag is belastingdag. In mijn geval betekent dit: een oude tafel vol met papieren, een boekhoudprogramma en een dag of een drie buffelen omdat ik de zaak niet op orde heb. Om vrijdag wederom vast te stellen dat ik verre, verre van “miljonair” ben.

Als de Pluis dingen moet doen die hij niet leuk vindt is een moment van afleiding, ruimschoots aanwezig. Dus vandaag is het inkloppen van gegevens ten dele gelukt en het turen door een raam met een piraatje en blikje bier veel beter. De belasting ellende is voor de Pluis een moment van overpeinzing.

Stapje voor stapje zie ik een nieuwe samenleving ontstaan. De politiek en Moedertje Overheid bouwen aan een nieuwe wereld waar nauwelijks ruimte is voor een ideologische stroming, tenzij die in de pas loopt met de vernieuwing.

De eeuwig durende crisis is een moment van maatschappelijke waarheid en de Overheid die een stap terug doet. De grenzen van benadering zijn in het Pluis perspectief wel in zicht. Verschuiven is niet meer, het is nu de wet van: voorkomen.

Een maatschappij die past in deze tijd en er geruisloos een kastenstelsel ontstaat.

Waarin geld een virtueel goed geworden is, gedrag aanpast en uitsluitend en alleen bestemd is voor het electoraat. De rest heeft genoeg aan een basisinkomen.

Waarin de vanzelfsprekend van zorg plaats heeft gemaakt voor de legitieme aftakeling.

Is het novus cohabitare te stoppen! Ik denk van niet, tenzij de “rest” de straat op durft te gaan. Maar iedereen heeft een droom, de Pluis ook.


#2