Reverse Debt System, het Griekse Precedent


#1

Misschien een interessante denkpiste, als de domino begint te rollen dan reinigt het systeem zichzelf van schulden.

Precedent

De introductie heeft ons een indicatie gegeven van de mogelijkheden om schulden uit het wereldbeeld te laten verdwijnen. Technisch is dit perfect denkbaar maar wil echter niet zeggen dat het ook wordt uitgevoerd, het scheppen van een precedent kan dan helpen opdat meer mensen het idee leren kennen. Een precedent kunnen we actueel maken en dan komt Griekenland onmiddellijk in aanmerking als benchmark. Op deze pagina simuleren we hoe dit in z’n werk zou kunnen gaan en houden dit – om niet onnodig in details verstrikt te raken – zo eenvoudig mogelijk. Het belangrijkste is de gehanteerde methode die in kwalitatief opzicht anders is dan we gewend zijn, om deze reden dan ook als een sociale innovatie te beschouwen.

Situatieschets

Griekenland heeft al jaren te kampen met een extreem begrotingstekort en een enorme staatsschuld. Eind 2009 kwam aan het licht dat het land jarenlang veel te rooskleurige cijfers had gepresenteerd. Toen de slechte situatie van Griekenland duidelijk werd was de angst dat de euro in gevaar zou komen als Griekenland failliet zou gaan. De overige eurolanden en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) schoten Griekenland in 2010 te hulp met een pakket noodleningen van 110 miljard euro, te vergeven in meerdere tranches, om de stabiliteit van de eurozone te herstellen. Na dit eerste pakket volgde een tweede pakket. Als voorwaarde eiste de EU dat Griekenland aan de begrotingsregels voldeed en hervormingen zou doorvoeren. Een trojka van de Europese Centrale Bank (ECB), de Europese Commissie en het IMF controleert of de Griekse overheid genoeg vorderingen maakt met de uitvoering van bezuinigingen en hervormingen. De zware bezuinigingen raakten de Griekse bevolking echter hard. (lees meer)


#2

Helaas snapt niet iedereen balansen en journaalposten, Werner.
Het komt op mij over alsof RDS een boekhoudtruc is, maar dat kan komen doordat ik het gevoel heb dat ik niet begrijp wat je precies doet met die schulden.
Het is vast niet zo simpel als dat de schulden tegenover elkaar worden weggestreept, of wel?

Verder is er nog een ethische vraag:
Is het eerlijk voor de mensen zonder schulden als iedereen zijn schulden kwijtraakt, ook al is dat goed voor de economie?


#3

Beste Johan, dank voor reactie. In de eerste plaats, het koppelen van neutraal geld aan schuld is ook een ‘boekhoudtruc’, hiermee wordt een open systeem tot een monopoly gemaakt (cfr schuldeconomie). Het RDS maakt dan ook gebruik van dezelfde technieken in de zin van ‘boekhoudtruc’ (wat zou het anders kunnen zijn in een geldgedreven economie?). Het RDS betekent dat de schuldenaar en schuldeiser volledig onafhankelijk kunnen benaderd worden, in die zin kan de bevolking niet de dupe worden van overheidsschulden (om maar een voorbeeld te noemen), net zoals het dogma ‘geld=schuld’ doorbroken wordt. De ethische vraag is terecht maar dat is - zoals met alles - een kwestie van criteria en afspraken. Het RDS geeft in de eerste plaats aan dat er technisch gezien geen probleem is, er is immers een oplossing die praktisch uitvoerbaar is. In andere woorden, het probleem zit vooral in onze manier van denken en dat als gevolg van de hedendaagse systeemconfiguratie. Als inspiratiebron staat de stelling van Einstein hier gepast; “de mensheid krijgt haar problemen niet opelost met hetzelfde denken dan waardoor ze veroorzaakt worden”. We volgen dan ook een andere denkpiste om tot het RDS te komen, Einstein had dan ook gelijk hierin. Er zijn overigens meer opties om schulden te herleiden tot nihil zonder verlies aan koopkracht- of kapitaalsverlies, in zekere zin hebben we dan een luxeprobleem.


#4

Extra, schulden worden niet zozeer ‘weggestreept’ tegenover elkaar, de schuldrelatie (schuldenaar vs schuldeiser) wordt (1) ontbonden en (2) schuld/vordering afzonderlijk weggeboekt naar een andere rekening. Het eindresultaat is hetzelfde, een tabula rasa voor alle schulden. Een tabula rasa is in kwalitatieve zin anders dan een kwijtschelding, bij kwijtschelding is er een gedupeerde wat hier niet het geval is.